home
Speechs in the year
2003
2002
2001
2000
1999
1998
1997
1996
1995
1994
1993
1992
1991
1990
-->
   
Oleh/By		:	DATO' SERI DR. MAHATHIR BIN MOHAMAD 
Tempat/Venue 	: 	DEWAN RAKYAT 
Tarikh/Date 	: 	05/12/86 
Tajuk/Title  	: 	MEMBENTANGKAN RANG UNDANG-UNDANG 
			AKTA RAHSIA RASMI (PINDAAN) 1986 




 Tuan Yang di-Pertua,
    Saya  mohon  mencadangkan iaitu satu Rang Undang-Undang
bernama Suatu Akta untuk  meminda  Akta  Rahsia  Rasmi  1972
dibaca kali yang kedua sekarang.
2.   Rang  Undang-Undang  ini adalah bertujuan untuk meminda
Akta Rahsia Rasmi seperti berikut:-
     (a)  untuk memasukkan takrif "bahan" dan "rahsia rasmi"
          kepada Akta;
     (b)  untuk  memasukkan  peruntukan  baru  yang  memberi
          kuasa  kepada  Menteri yang bertanggungjawab untuk
          menambah, memotong  atau  meminda  perkara-perkara
          yang  telah  disenaraikan  dalam  jadual  di bawah
          takrif "rahsia";
     (c)  untuk memasukkan  peruntukan  yang  memberi  kuasa
          kepada seseorang Menteri, Menteri Besar atau Ketua
          Menteri   bagi   sesuatu   Negeri  untuk  melantik
          mana-mana  pegawai  awam   bagi  mengelaskan  atau
          classify suratan-suratan,  maklumat-maklumat  atau
          bahan-bahan    rasmi   sebagai   "Rahsia   Besar",
          "Rahsia",    "Sulit"    atau    "Terhad"     untuk
          menjadikannya   "rahsia  rasmi"  sebagaimana  yang
          ditakrifkan;
     (d)  untuk  memasukkan  satu  peruntukan  yang  memberi
          kuasa kepada mana-mana Menteri berkenaan,  Menteri
          Besar, Ketua Menteri dan pegawai-pegawai awam yang
          tertentu untuk mengelaskan semula atau  declassify
                         __________________
          "rahsia  rasmi"  pada  bila-bila masa supaya ianya
          tidak lagi menjadi "rahsia rasmi";
     (e)  untuk   mengganti   perkataan-perkataan    seperti
          "benda,  suratan  dan  maklumat"  dengan perkataan
          "rahsia rasmi" yang terdapat dalam Seksyen-Seksyen
          7A dan  8  berikutan  kemasukan  takrif  perkataan
          "rahsia rasmi";
     (f)  untuk  memasukkan  peruntukan  baru  yang  memberi
          kuasa kepada mana-mana Menteri berkenaan,  Menteri
          Besar,  Ketua  Menteri  bagi  sesuatu  negeri  dan
          pegawai-pegawai awam yang tertentu  untuk  membuat
          perakuan  bahawa  sesuatu  suratan rasmi, maklumat
          atau bahan adalah "rahsia rasmi" dan perakuan  ini
          hendaklah  menjadi keterangan yang conclusive atau
          muktamad dan ianya tidak boleh dipersoalkan  dalam
          mana-mana mahkamah atas apa-apa jua alasan;
     (g)  untuk  memasukkan  satu  peruntukan yang mana akan
          memberi hak pembelaan kepada pegawai-pegawai awam,
          sekiranya  dituduh,  mereka  tidak  akan  didapati
          bersalah  jika  apa-apa  yang dilakukan itu adalah
          dalam menjalankan tugas rasmi atau telah  mendapat
          kuasa untuk berbuat demikian;
     (h)  untuk  membuat peruntukan di mana hukuman optional
          denda   yang   sedia   ada   dihapuskan   daripada
          Seksyen-seksyen  4,  7A,  7B,  8, 9(2), 11, 12 dan
          13(1);
     (i)  untuk  menggantikan  denda-denda  yang  sedia  ada
          dalam Seksyen-seksyen yang tersebut di atas dengan
          suatu  hukuman  minima  penjara  bagi  tempoh satu
          tahun;
     (j)  untuk menambah tempoh maksima bagi hukuman penjara
          dalam Seksyen 11 dan 12 daripada 3 kepada 7 tahun.
          Tempoh maksima bagi penjara dalam  Seksyen-seksyen
          lain,  iaitu  Seksyen 4, 7A, 7B, 8, 9(2) dan 13(1)
          adalah dikekalkan;
     (k)  untuk memasukkan satu Jadual kepada Akta  di  mana
          diletakkan satu persatu jenis suratan dan maklumat
          yang akan menjadi "rahsia rasmi";
Tuan Yang di-Pertua,
3.   Pindaan kepada Akta Rahsia Rasmi 1972 ini telah menarik
perhatian ramai dan ramai juga yang menentang pindaan ini.
4.   Kerajaan  sengaja  membaca  pindaan  kedua  lebih  awal
kerana Kerajaan ingin memberi peluang  seluas-luasnya  untuk
rakyat  mengetahui  isi  kandungan  pindaan  ini dan membuat
teguran-teguran untuk dikaji  oleh  Kerajaan.    Kita  tidak
berhajat  untuk  menyembunyikan  apa-apa  kerana  kita ingin
melihat semua pihak  tahu  akan  hukuman-hukuman  yang  akan
dikenakan  jika  sesiapa membocorkan rahsia Kerajaan.  Hasil
daripada bacaan pertama pindaan  kedua  pada  bulan  Oktober
tahun   ini  ialah  Rang  Undang-Undang  Akta  Rahsia  Rasmi
(Pindaan) 1986  yang  ketiga  yang  bacaan  kali  pertamanya
dibuat pada 2hb. Disember, 1986.
5.   Bahawa  Kerajaan menitik-beratkan pandangan ikhlas oleh
rakyat  terbukti  daripada  tindakan  Kerajaan   membenarkan
pindaan  yang  asal termansuh melalui pembubaran Dewan untuk
Pilihanraya 1986.  Kerajaan Barisan Nasional  tidak  berniat
untuk   membelakangkan   keluhan  rakyat  jika  keluhan  ini
benar-benar mempunyai asas.   Yang  menjadi  masalah  kepada
Kerajaan  ialah  mengasingkan  protes  yang  berbau  politik
dengan keluhan yang ikhlas dan jujur.
6.   Dalam masalah pindaan kepada Akta Rahsia Rasmi atau OSA
bagi kali yang kedua ini, Kerajaan mendapati  bahawa  protes
yang  nyaring  yang  didengar  lebih  banyak disebabkan oleh
kepentingan politik pihak-pihak tertentu khususnya parti dan
pertubuhan pembangkang.   Bagi mereka menentang  apa  sahaja
yang  dibuat  oleh  Kerajaan  sudah  menjadi tabiat walaupun
mereka tahu tindakan Kerajaan ini adalah baik  untuk  rakyat
dan negara.  Mereka ini menggunakan apa saja institusi untuk
kepentingan   politik  mereka  sehingga  terjejas  imej  dan
credibility institusi-institusi berkenaan.
Tuan Yang di-Pertua,
7.   Kerajaan  mendapati  ramai daripada mereka yang membuat
protes,  beranggapan  seolah-olah  tidak  ada  undang-undang
Rahsia  Rasmi  di  Malaysia di waktu ini.   Mereka juga cuba
memberi gambaran  seolah-olah  hanya  Malaysia  sahaja  yang
mengadakan Akta Rahsia Rasmi.
8.   Sebenarnya,  Akta  Rahsia  Rasmi  memang  sudah  ada di
Malaysia dan di hampir semua negara di seluruh dunia.   Jika
tidak,  maka  berhaklah  pengintip  atau  spy  negara  asing
mendapat semua maklumat.  Akta Rahsia Rasmi Malaysia  ditiru
daripada   akta   rahsia   rasmi   British,   kerana  banyak
undang-undang kita dipungut terus dari Britain.
9.   Masalah dengan akta  rahsia  di  mana-mana  juga  ialah
mentafsirkan   apa   ianya   yang  dianggap  sebagai  rahsia
Kerajaan.   Masalah ini menjadi rumit  kerana  sesuatu  yang
menjadi  rahsia  pada  satu  masa,  tidak  boleh  dikekalkan
sebagai rahsia di waktu yang lain.   Demikian  kertas-kertas
Jemaah  Menteri  dianggap  rahsia sehingga ia dibincang oleh
Jemaah Menteri.  Selepas itu, ada yang kekal sebagai rahsia,
umpamanya strategi mempertahankan negara, dan ada juga  yang
perlu  diisytiharkan  kepada  umum  selepas sahaja mesyuarat
Jemaah Menteri tamat.  Di antara dua ekstrim  ini  ada  yang
dirahsiakan   buat   beberapa  waktu  dan  ada  yang  status
rahsianya  boleh  ditamatkan  dalam  sebulan,  setahun  atau
beberapa  tahun  kemudian.    Dengan itu, maka sukarlah bagi
Kerajaan berkata  bahawa  Kertas  Jemaah  Menteri  yang  ini
rahsia  dan  yang  itu tidak.   Supaya kertas Jemaah Menteri
terpelihara, semuanya dikelaskan sebagai rahsia.   Malangnya
ini  boleh  menyebabkan  pegawai  atau  sesiapa juga dituduh
membocorkan rahsia apabila  mereka  mengguna  kertas  Jemaah
Menteri untuk apa juga maksud.
10.  Syarat  dan  spesifikasi barangan yang akan dibeli oleh
Kerajaan adalah rahsia pada mulanya.  Begitu juga  pandangan
dan  syor pegawai-pegawai.   Akhirnya syarat dan spesifikasi
perlu  diumumkan  supaya   pembekal   dapat   mengetahuinya.
Tawaran-tawaran  yang  dibuat  oleh  pihak  berkenaan  perlu
dikaji dan penilaian dibuat.    Jikalau  undang-undang  lama
digunakan,  maka berbagai fasa dalam proses menender kontrak
atau bekalan menimbulkan kerumitan  kerana  adakalanya  fasa
itu rahsia dan pada fasa yang lain pula tidak rahsia.
11.  Jelaslah  Akta  Rahsia Rasmi yang lama terlalu luas dan
menimbulkan masalah bagi orang  ramai  dalam  urusan  mereka
dengan  Kerajaan.    Untuk mengelak daripada keanihan inilah
maka Kerajaan, atas desakan rakyat, telah menggubal  pindaan
kepada   Akta   Rahsia   Rasmi  1972.     Dengan  itu  hanya
dokumen-dokumen tertentu sahaja akan  menjadi  rahsia  rasmi
dan  tindakan  yang  jelas  perlu  diambil  untuk menjadikan
sesuatu dokumen rasmi itu tidak rasmi lagi.
12.  Masalah yang dihadapi dengan  Akta  Rahsia  Rasmi  yang
lama dapat dilihat daripada satu kes pembocoran  rahsia yang
dibicarakan  dalam  tahun 1978.   Dalam kes tersebut seorang
Ahli Yang Berhormat telah terlibat dan  Mahkamah  memutuskan
bahawa  apa  sahaja dokumen atau maklumat yang disimpan atau
yang  ada  dalam  tangan  Kerajaan  adalah  "rahsia"  selagi
Kerajaan tidak mengizinkan bagi ianya dilepaskan atau diberi
kepada pengetahuan awam.  Soalnya ialah apakah semua ratusan
ribu  surat  Kerajaan  dalam  satu-satu tahun itu rahsia dan
apakah caranya keizinan  Kerajaan  diberi  untuk  menjadikan
sesuatu surat itu tidak rahsia?
13.  Memandangkan  betapa  anehnya undang-undang rahsia yang
begitu luas yang dikuat-kuasakan sekarang, Kerajaan tidaklah
menggunakannya melainkan jika perkara  yang  dibocorkan  itu
serius.    Sebab  itu  semenjak hampir 30 tahun kita merdeka
hanya 5 kali sahaja Kerajaan membuat dakwaan di  bawah  Akta
Rahsia  Rasmi  yang  sedia ada.   Kerajaan tidak menggunakan
Akta ini untuk mendakwa orang  awam  atau  pemberita  dengan
sewenang-wenangnya.      Kes-kes  yang  dibawa  ke  Mahkamah
melibatkan pembocoran rahsia yang  serius  yang  menjejaskan
kepentingan awam atau keselamatan negara.  Walaupun Kerajaan
berhati-hati  dalam menguatkuasakan undang-undang yang sedia
ada, seseorang itu tidak mungkin tahu bila ia  akan  didakwa
dan bila ia tidak boleh didakwa.
14.  Apabila  Kerajaan  mengemukakan Rang Undang-Undang Akta
Rahsia  Rasmi  (Pindaan)  kepada   sidang   terakhir   Dewan
Parlimen, pada bulan Mac lalu, beberapa pihak menegur bahawa
takrif  rahsia tidak jelas.  Oleh kerana itu, Kerajaan telah
menarik balik  Rang  Undang-Undang  itu  dan  berjanji  akan
mengkaji  dan,  jika  boleh,  membuat  takrif 'Rahsia Rasmi'
secara yang lebih jelas.
15.  Inilah yang dibuat oleh  Kerajaan  dalam  membentangkan
pindaan  baru  kepada Akta Rahsia Rasmi di persidangan Dewan
kali ini.  Takrif yang dibuat terbahagi kepada  dua.    Yang
pertama ialah dokumen-dokumen yang disenaraikan dalam jadual
adalah   rahsia  sehingga  tindakan  diambil  oleh  Menteri,
Menteri  Besar  atau   Ketua   Menteri,   Ketua   Setiausaha
Kementerian,  Ketua  Jabatan  dan Setiausaha Kerajaan Negeri
untuk menyatakan dokumen itu tidak lagi  rahsia.    Terdapat
dalam  jadual  kepada  Akta Rahsia Rasmi (Pindaan) 1986 yang
baru, senarai dokumen-dokumen rahsia yang berikut:-
                           Jadual
     "Suratan,  rekod  keputusan  dan  pertimbangan   Jemaah
     Menteri  termasuklah  juga suratan, rekod keputusan dan
     pertimbangan jawatankuasa-jawatankuasa Jemaah Menteri;
     Suratan,  rekod  keputusan  dan   pertimbangan   Majlis
     Mesyuarat  Kerajaan  Negeri  termasuklah  juga suratan,
     rekod        keputusan         dan         pertimbangan
     jawatankuasa-jawatankuasa   Majlis  Mesyuarat  Kerajaan
     Negeri;
     Suratan berkenaan dengan keselamatan negara, pertahanan
     dan perhubungan antarabangsa."
16.  Jika dokumen  yang  tidak  terdapat  dalam  jadual  ini
hendak dirahsiakan kerana sebab-sebab tertentu, maka dokumen
itu  hendaklah  dicap  'Rahsia Besar' atau 'Rahsia', 'Sulit'
atau 'Terhad' dan dinyatakan  oleh  Menteri,  Menteri  Besar
atau Ketua Menteri atau pegawai-pegawai tertentu yang diberi
kuasa.    Pegawai-pegawai  ini  adalah pegawai-pegawai kanan
yang bertanggungjawab.
17.  Prosedur untuk menjadikan sesuatu  dokumen  itu  rahsia
ditentukan mengikut peraturan-peraturan pengurusan.  Umumnya
dokumen  ini akan ditanda dengan jelas dan akan diurus hanya
oleh   pegawai-pegawai    yang    diberi    kuasa    sahaja.
Dokumen-dokumen  ini  juga  akan  disimpan secara tertib dan
pegawai-pegawai  tertentu  akan  bertanggungjawab   terhadap
simpanan dan penggunaan dokumen-dokumen ini.
Tuan Yang di-Pertua,
18.  Perkara  yang  kedua  dalam  pindaan kepada Akta Rahsia
Rasmi 1972  ini  adalah  berkenaan  dengan  hukuman  penjara
secara mandatori sekurang-kurangnya satu tahun.  Hukuman ini
menjadi  perlu  kerana dokumen-dokumen rahsia Kerajaan tidak
ternilai harganya.
19.  Sudah menjadi satu amalan dalam dunia  moden  ini  bagi
pemberita  dan  akhbar  membeli  dokumen  yang  dicuri  oleh
orang-orang yang tidak bertanggungjawab.   Dalam  persaingan
yang  hebat antara akhbar-akhbar, pembocoran rahsia Kerajaan
boleh menjadikan seseorang pemberita terkenal dan  akhbarnya
laris   dijual.    Bahawa  pembocoran  ini  boleh  mengancam
keselamatan atau kestabilan  negara  tidak  lagi  menghalang
pemberita  daripada  menyiarkan  rahsia  Kerajaan.    Apakah
gunanya kita  menangkap  dan  menghukum  pengintip-pengintip
asing  atau  foreign spies jika orang kita boleh membocorkan
rahsia negara dengan sewenang-wenangnya.
20.  Pembocoran rahsia juga  boleh  digunakan  oleh  pegawai
untuk  tujuan-tujuan  tertentu.    Di  negara-negara  barat,
pegawai tentera sering membocorkan rahsia  untuk  menentukan
bahawa  alat  yang dibeli oleh Kerajaan adalah yang diminati
oleh mereka.    Kadang-kadang  mungkin  cara  ini  digunakan
kerana  tidak  mahu  dibekalkan dengan alat yang tidak baik.
Tetapi  boleh  jadi  juga  perbuatan  ini  dilakukan  kerana
disogok dengan wang oleh pihak pembekal yang tidak dipilih.
21.  Apabila  sesuatu kontrak Kerajaan bernilai puluhan atau
ratusan  juta,  bukan  sahaja  sogokan  yang  diberi  tinggi
nilainya,  tetapi jika pembocor itu ditangkap dan dihadapkan
ke Mahkamah, denda yang dikenakan boleh dibayar  oleh  pihak
yang memberi rasuah.
22.  Dalam   keadaan   seperti   ini   di  mana  pihak  yang
membocorkan rahsia boleh mendapat wang  yang  banyak,  lebih
banyak  daripada  denda  yang  dikenakan  dan denda itu juga
boleh dibayar oleh  pihak  yang  mendapat  manfaat  daripada
pembocoran, denda sudah tidak ada makna lagi.  Hanya hukuman
penjara  yang  boleh  menjadi  deterrent  kepada mereka yang
membocorkan rahsia Kerajaan.
23.  Di sini, timbul soal mandatori --  iaitu  jika  sesiapa
didapati  bersalah,  Mahkamah  dimestikan  menjatuh  hukuman
penjara tidak kurang daripada satu tahun.    Soal  mandatori
ini bukanlah baru.  Dalam kes menggunakan senjata api semasa
rompakan,  atau  di  bawah undang-undang ISA atau Akta Dadah
Berbahaya, hukuman mati adalah mandatori.
24.  Apakah  ini  menghalang   budibicara   Mahkamah   dalam
menjatuhkan  hukuman?   Sebenarnya dalam apa juga kesalahan,
undang-undang  biasanya  menghadkan  hukuman   maksima   dan
adakalanya   hukuman   minima   dan   Mahkamah  tidak  boleh
menjatuhkan  hukuman   secara   sukahati.      Zaman   hakim
menjatuhkan hukuman seperti Nabi Sulaiman sudah berlepas.
25.  Dengan  menentukan  secara tepat hukuman yang dikenakan
apabila didapati bersalah, undang-undang  ini  adalah  lebih
adil.    Soal  budi-bicara  yang tidak selalunya sama antara
seorang hakim dengan seorang hakim  yang  lain,  tidak  akan
timbul.    Di  samping  itu, kesan hukuman sebagai deterrent
akan  tercapai.     Selagi   ada   harapan   hukuman   boleh
diringankan,  selama  itulah  hukuman  tidak begitu berkesan
sebagai deterrent.
Tuan Yang di-Pertua,
26.  Di  sini  ingin  saya  sekali  lagi  menarik  perhatian
mengenai  Kerajaan  yang  memerintah.    Kita percaya bahawa
Kerajaan sekarang dan Kerajaan-Kerajaan di  masa-masa  depan
di  Malaysia  adalah  demokratik  dan bertanggungjawab serta
tidak  menyalah-gunakan  kuasanya.    Bahawa  hanya  5   kes
pembocoran  rahsia  sahaja  yang  didakwa  di Mahkamah dalam
jangkamasa 29 tahun, jelas menunjukkan bahawa Kerajaan  amat
berhati-hati  dalam  menggunakan  Undang-Undang Rahsia Rasmi
ini.
27.  Memandangkan bahawa hukuman di bawah pindaan  baru  ini
lebih berat, maka Kerajaan akan mengkaji dengan lebih teliti
lagi  kes-kes  yang  hendak  didakwa  ke  Mahkamah.    Untuk
menjamin  bahawa  seseorang  itu   tidak   dianiayai,   maka
peruntukan  yang  sedia  ada dikekalkan, iaitu selepas pihak
polis menyelesaikan siasatan dan berpendapat  ada  kes  yang
perlu  didakwa, pihak Pendakwa Raya akan memutuskan sama ada
dakwaan akan dibuat.   Sudah tentu  hanya  kes-kes  di  mana
kepentingan awam atau kepentingan negara menghendaki didakwa
sahajalah yang akan dibawa ke Mahkamah.
28.  Seperti  biasa  pihak yang dituduh boleh mempertahankan
diri mereka dalam Mahkamah.    Mungkin  juga  Mahkamah  akan
memutuskan bahawa yang dituduh tidak bersalah.  Di Malaysia,
perkara  ini  bukan mustahil kerana Kerajaan tidak mempunyai
apa-apa pengaruh ke atas Mahkamah.
29.  Pegawai-pegawai Kerajaan mungkin khuatir bahawa  mereka
lebih  terdedah  kepada  tuduhan  pembocoran  daripada orang
lain.  Dalam menjalankan tugas mereka,  tidak  dapat  tidak,
mereka  akan menggunakan dokumen-dokumen yang rahsia.  Untuk
melindungi pegawai-pegawai ini peruntukan  dimasukkan  dalam
Rang Undang-Undang ini yang berbunyi seperti berikut:-
     "Mana-mana   orang   yang   dipertuduh  dengan  apa-apa
     kesalahan di bawah Akta ini tidaklah  boleh  disabitkan
     jika  dia  membuktikan  yang  dia  melakukan  mana-mana
     perkara  itu  dalam  menjalankan  tugas  rasminya  atau
     dengan kuasa sepatutnya."
Tuan Yang di-Pertua,
30.  Kerajaan  berfikir panjang sebelum mencadangkan pindaan
kepada Akta Rahsia Rasmi yang saya kemukakan ini.   Kerajaan
telah  memberi  pertimbangan  yang serius kepada kekhuatiran
yang  ikhlas  pihak  yang  menegur  peruntukan  dalam   Rang
Undang-Undang   ini.    Memang  benar  Kerajaan  tidak  akan
menimbang teguran daripada pihak yang berkepentingan politik
yang setelah  gagal  memujuk  rakyat  supaya  tidak  memberi
majoriti  2/3  kepada Barisan Nasional, sekarang cuba hendak
memecah   undi   Barisan   Nasional   dengan    mencadangkan
Wakil-Wakil Rakyat Barisan Nasional mengundi secara bebas.
31.  Pengundian oleh ahli-ahli Barisan Nasional di Dewan ini
adalah bebas dalam menentukan Rang Undang-Undang Akta Rahsia
Rasmi  (Pindaan)  ini  lulus atau tidak.  Janganlah berfikir
apabila semua ahli Barisan Nasional menyokong Kerajaan, maka
whip telah digunakan.
32.  Kerajaan, saya ulangi, sedia menimbangkan teguran  yang
ikhlas   daripada   orang  ramai.     Sebab  itu  satu  Rang
Undang-Undang Akta Rahsia Rasmi  (Pindaan)  1986  yang  baru
telah  dikemukakan  kepada  Dewan  ini  pada  2hb. Disember.
Pindaan yang baru ini mengandungi  pindaan-pindaan  terhadap
pindaan  yang  dibuat  dalam  Rang Undang-Undang Akta Rahsia
Rasmi (Pindaan)  yang  dikemukakan  bagi  bacaan  kali  yang
pertama  pada  27  Oktober  1986.    Pindaan  yang  baru ini
bertujuan  mengurangkan  lagi   jenis-jenis   dokumen   yang
disenaraikan dalam jadual.
Tuan Yang di-Pertua,
33.  Parlimen,  Kerajaan dan saya  juga  tidak  keliru  atau
confuse sedikitpun   apabila  membuat  undang-undang.   Kita
membuat peruntukan yang cukup dan menggunakan perkataan yang        tepat
apabila menggubal undang-undang.   Tetapi  pihak-pihak  lain
masih  boleh  membuat  tafsiran  yang  lain.    Mungkin juga
undang-undang  yang  tertulis  dibelakangkan  kerana   ingin
mendaulatkan  undang-undang  yang tidak tertulis.  Amalan di
negara lain boleh menjadi contoh tetapi jika kita  mempunyai
undang-undang tertulis, sepatutnya yang tertulis inilah yang
digunakan.   Jika tidak, maka sia-sia sahajalah kita membuat
undang-undang.
34.  Kerajaan tidak berasa frustrated  asalkan  pertimbangan
dibuat  dengan  penuh  ilmiah dan mengikut amalan yang sudah
menjadi peraturan dan tradisi bagi sesuatu institusi.   Yang
mendukacitakan  ialah  apabila  pertimbangan  dibuat  kerana
lain-lain sebab.
35.  Dalam demokrasi kita  membahagi-bahagikan  kuasa  untuk
menjamin  keadilan  berlaku.    Bagi  Parlimen  yang membuat
undang-undang, kita terdedah kepada kehendak rakyat.    Lima
tahun  sekali  di  negara ini, Ahli-ahli Parlimen ditemuduga
semula  oleh  rakyat.    Jika  ahli  itu  tidak  menjalankan
tugasnya  dengan  memuaskan,  maka  ia  tidak  akan  dipilih
semula.   Demikian juga jika  parti  yang  menjadi  Kerajaan
tidak  dapat  memuaskan  kehendak  rakyat,  maka  Parti yang
menjadi Kerajaan itu boleh dijatuhkan dalam pilihanraya.
36.  Tentulah  tidak  adil  jika  Ahli-ahli   Parlimen   dan
Kerajaan   boleh  menentukan  nasibnya  sendiri.    Tentulah
keadilan sukar dicapai jika Parlimen boleh mendakwa  sesiapa
yang  mengecam atau menegur Parlimen atau Kerajaan atau Ahli
Parlimen, membicara dan menghukum pihak yang dituduh.  Lebih
tidak adil lagi ialah apabila Parlimen dan Ahli-ahlinya yang
diberi  keistimewaan  bercakap  dengan  bebas  dalam  Dewan,
menggunakan  kebebasan  itu  untuk  mencela  orang lain yang
tidak mungkin berpeluang menjawab celaan itu.  Parlimen  dan
Ahli-ahli  Parlimen  tidak  boleh  mencabul hak rakyat biasa
dengan sewenang-wenangnya  kerana  perbuatan  ini  merupakan
'abuse  of  rights'  oleh  Parlimen atau Ahli-ahli Parlimen.
Privilege is not meant to be abused, oleh apa-apa  institusi
sekalipun.
37.  Dalam demokrasi amat penting sekali institusi-institusi
tidak   menyalah-gunakan   kuasa   yang   diberi  kepadanya.
Sebaliknya, institusi-institusi ini  harus  bertindak  tegas
dan adil dan tidak mencari populariti jika sesuatu demokrasi
itu ingin maju dan kekal dan institusi itu tidak mahu maruah
dan kredibilitinya hilang.
38.  Apabila  undang-undang  digubal  oleh Parlimen, dan ini
adalah  hak  Parlimen,  tujuannya  jelas.    Seseorang  yang
mungkin  keliru  boleh  merujuk  kepada  ucapan anggota yang
memperkenalkan undang-undang kepada Parlimen dan  perbahasan
yang   berlaku   untuk   mengetahui   maksud   undang-undang
berkenaan.  Jika ini dibuat, tidak akan timbul kekeliruan di
pihak sesiapa dan keadilan akan wujud.
39.  Rang Undang-undang  Akta  Rahsia  Rasmi  (Pindaan)  ini
telah    dikaji   dengan   teliti   oleh   Kerajaan   dengan
mengambil-kira  pandangan  yang  ikhlas  yang  dibuat   oleh
rakyat.     Sehingga  kini  telah  dibentangkan  tiga  deraf
undang-undang  ini,  hasil  daripada  teguran  orang   ramai
terhadap peruntukan-peruntukan dalam Rang Undang-Undang ini.
Kepada  mereka  yang  membuat  teguran  yang ikhlas Kerajaan
mengucapkan terima kasih.
40.  Tidak  sesiapapun  boleh  menafikan   bahawa   Kerajaan
terpaksa    merahsiakan   sebahagian   daripada   urusannya.
Sebenarnya, semua pertubuhan, bahkan orang persaorangan  pun
perlu  merahsiakan  sebahagian daripada apa yang dilaku atau
dirancangkan.   Umpamanya, tidak akan  ada  perniagaan  jika
bank  dan  syarikat  tidak dibolehkan merahsiakan sebahagian
daripada  urusan  mereka.    Sebab  itu  dalam  Banking  Act
terdapat  peruntukan  bahawa  segala transaction antara bank
dengan pelanggan mereka adalah rahsia.
41.  Dalam dunia akhbar, rahsia  amatlah  penting.    Akhbar
biasanya   tidak   mahu   memberitahu   siapa  yang  menulis
sebahagian daripada surat-surat  atau  rencana-rencana  yang
disiarkan  oleh  mereka.    Pemberita  pula  sering  mencari
punca-punca berita dan kadang-kadang menyiarkan  komen  oleh
apa  yang  disebut  sebagai  'sumber yang boleh dipercayai'.
Apabila ditanya siapakah punca sesuatu maklumat atau  berita
itu, mereka berkata ini adalah rahsia dan mereka tidak boleh
memberitahu siapa punca itu untuk memelihara punca tersebut.
Kadang-kadang  tidak  ada punca sebenarnya -- hanya maklumat
yang dicipta -- dan ini juga rahsia.   Justeru  itu,  akhbar
dan  pemberita  lebih  faham  akan  pentingnya  rahsia dalam
sesuatu urusan.
Tuan Yang di-Pertua,
42.  Ahli  Yang  Berhormat  dari  Tanjung,   sebagai   Ketua
Pembangkang,  telah menulis surat kepada saya untuk menyemak
minit Mesyuarat Jemaah Menteri  serta  perjanjian  berkenaan
dengan  Maminco.  Sepertimana termaklum, minit mesyuarat dan
kertas berkaitan adalah Rahsia Kerajaan.  Ketua  Pembangkang
tidak berhak menyemaknya.
43.  Dengan   membuat   permohonan  ini,  Ketua  Pembangkang
meletakkan saya dalam keadaan serba salah.  Kalau saya tidak
membenarkan  beliau  menyemak,  maka  saya  mungkin  dituduh
menyembunyikan  sesuatu.   Sebaliknya, jika saya membenarkan
beliau menyemak, maka ini akan menjadi  satu  precedence  di
mana  Ketua  Pembangkang dan ahli-ahli lain, kerana berbagai
sebab, juga berhak menyemak Minit Mesyuarat  Jemaah  Menteri
dan  lain-lain  dokumen Kerajaan.  Dengan ini, segala rahsia
Kerajaan tidak mungkin menjadi rahsia lagi.
44.  Saya tidak berhasrat  membenarkan  sesiapa  yang  tidak
berhak  menyemak  dokumen rahsia Kerajaan semata-mata kerana
ingin mengelak daripada Kerajaan dituduh  melakukan  sesuatu
yang  curang.  Walau bagaimanapun, dalam perkara Maminco ini
Kerajaan sanggup membenarkan bekas Perdana Menteri  menyemak
minit  dan  perjanjian  antara  Marc Rich dan Maminco kerana
minit tersebut tidaklah rahsia kepada beliau.   Dengan  itu,
beliau  boleh  mengetahui  sama ada kenyataan Kerajaan dalam
Dewan ini benar  atau  tidak.    Terpulanglah  kepada  bekas
Perdana  Menteri  untuk  membuat kenyataan tentang kebenaran
apa yang dimaklumkan kepada Dewan ini oleh Timbalan  Menteri
Kewangan.    Saya  ingin  menjelaskan  juga  bahawa Timbalan
Menteri Kewangan tidak berhak membaca Minit Mesyuarat Jemaah
Menteri.   Beliau cuma diberi  maklumat  tertulis  berkenaan
dengan  kandungan  minit  itu bagi tujuan menjawab soalan di
Dewan ini.  Oleh kerana beliau tidak berhak  mendapat  minit
mesyuarat   Jemaah   Menteri  yang  sepenuhnya,  maka  tidak
dapatlah beliau memberikannya kepada sesiapa.
Tuan Yang di-Pertua,
45.  Tujuan saya membuat huraian tentang kepentingan  rahsia
dalam  masyarakat ialah supaya orang ramai akan sedar bahawa
rahsia   adalah   sebahagian   daripada   keperluan   urusan
masyarakat.    Jika  kita  tahu  apa  yang  ada  dalam  hati
tiap-tiap orang dalam dunia ini, keamanan tidak akan  wujud.
Tidak  ada  siapa  yang akan ada kawan seorang pun.  Malahan
suami dan isteri tidak  akan  dapat  mendirikan  rumahtangga
yang bahagia.
46.  Rahsia  perlu  bagi masyarakat.   Dalam urusan Kerajaan
atau perniagaan mungkin ada orang yang akan menyalah-gunakan
hak merahsiakan urusan ini.   Untuk ini ada  cara-cara  lain
bagi  mengesan  dan  bertindak.    Tetapi merahsiakan urusan
mesti dibuat  jika  Kerajaan,  atau  perniagaan  atau  orang
persaorangan,  hendak  menguruskan kerja-kerja mereka.  Jika
rahsia-rahsia ini dibongkarkan oleh orang-orang  yang  tidak
bertanggungjawab  atau yang mempunyai kepentingan yang lain,
maka segala urusan  dan  rancangan  masyarakat  akan  gagal.
Dalam   keadaan   ini   tentulah   masyarakat  akan  menjadi
kucar-kacir dan tidak akan maju dan mara ke hadapan.   Untuk
mengelakkan   kucar-kacir   inilah   maka  hukuman  terpaksa
dijatuhkan ke atas sesiapa yang membocorkan rahsia Kerajaan.
Tuan Yang di-Pertua,
47.  Dengan itu adalah mustahak bagi Akta Rahsia Rasmi  1972
itu dipinda:-
     (1)  untuk  menjelaskan  apa  dia 'rahsia rasmi' dengan
          memasukkan takrif kepada perkataan-perkataan itu;
     (2)  dengan mengadakan  takrif  lebih  tepat  perkataan
          'rahsia  rasmi' bersama dengan kuasa Menteri untuk
          meminda Jadual seperti yang dicadangkan dalam Rang
          Undang-Undang.  Kuasa juga diberi kepada  Menteri,
          Menteri    Besar    dan    Ketua    Menteri    dan
          pegawai-pegawai awam yang tertentu untuk  mengelas
          semula  atau  declassify  rahsia  rasmi  Kerajaan.
          Adalah diharapkan dengan pindaan ini  orang  ramai
          akan lebih terlindung daripada dituduh membocorkan
          rahsia  Kerajaan dan kepentingan negara akan lebih
          terpelihara.
     (3)  untuk  menentukan  bahawa  sesuatu  dokumen   atau
          maklumat  rasmi  itu  adalah  benar-benar  'rahsia
          rasmi' dengan mengadakan perakuan yang mana  tidak
          boleh   lagi   dipersoalkan   di  dalam  Mahkamah.
          Sebenarnya peruntukan ini tidak  mengubah  keadaan
          yang ada sekarang.  Sekarang ini, sebagaimana juga
          yang  telah diputuskan oleh sebuah Mahkamah, semua
          dokumen atau maklumat yang ada di tangan  Kerajaan
          tidak boleh dilepaskan atau diberikan kepada orang
          awam  melainkan  dengan izin Kerajaan.  Dalam lain
          perkataan, semuanya itu adalah 'rahsia'  melainkan
          ianya   dilepaskan   dengan  kebenaran  atau  izin
          Kerajaan.   Peruntukan  baru  ini  cuma  bertujuan
          untuk menjelaskan lagi bahawa cuma Kerajaan sahaja
          yang  benar-benar  mengetahui pada saat dan ketika
          mana sesuatu dokumen atau maklumat itu  sepatutnya
          dijadikan  rahsia.    Dengan adanya peruntukan ini
          cuma Menteri, Menteri Besar,  Ketua  Menteri  bagi
          sesuatu  Negeri  dan  pegawai-pegawai  awam atasan
          yang  tertentu  sahaja  yang  diberi  kuasa  untuk
          membuat perakuan itu;
     (4)  untuk  menjelaskan  lagi  akan hak pegawai-pegawai
          awam sekiranya dituduh, peruntukan diadakan supaya
          mereka tidak lagi mempunyai  perasaan  takut-takut
          atau   khuatir  apabila  mereka  perlu  melepaskan
          maklumat-maklumat yang ada di tangan mereka  dalam
          menjalankan tugas rasmi mereka;
    (5)  untuk  mempastikan  supaya  terdapat  satu hukuman
          minima  penjara  bagi  tempoh  satu  tahun   untuk
          menunjukkan    betapa    serius    dan    beratnya
          kesalahan-kesalahan itu dan  pesalah-pesalah  yang
          didapati salah diberi hukuman yang setimpal;
     (6)  penalti-penalti yang terdapat di Seksyen 11 dan 12
          sekarang  ini  menentukan  tempoh maksimanya tidak
          lebih daripada 3 tahun dipenjara  tidak  mencukupi
          dan  ini  tidak  akan  dapat  mencegah orang-orang
          daripada melakukan kesalahan-kesalahan itu.   Oleh
          yang  demikian,  adalah  dicadangkan supaya tempoh
          maksima  penalti  bagi   kedua-dua   Seksyen   itu
          dinaikkan daripada 3 kepada 7 tahun.
48.  Butir-butir  mengenai peruntukan Rang Undang-Undang ini
boleh didapati di dalam huraian kepada Rang Undang-Undang.
Tuan Yang di-Pertua,
49.  Ingin saya menyatakan bahawa setiap  undang-undang  itu
dibuat  setelah  pelbagai  perkara  dan masalah diambil kira
semoga matlamatnya tercapai dengan tidak  mengorbankan  soal
keadilan.    Kerajaan  akan  mempastikan  bahawa Akta Rahsia
Rasmi ini akan dikuatkuasakan dengan adil dan saksama.
Tuan Yang di-Pertua,
50.  Saya mohon mencadangkan.

 
 



 
Google