home
Speechs in the year
2003
2002
2001
2000
1999
1998
1997
1996
1995
1994
1993
1992
1991
1990
-->
   
Oleh/By		:	DATO' SERI DR. MAHATHIR BIN MOHAMAD 
Tempat/Venue 	: 	HOTEL HILTON, PETALING JAYA, 
Tarikh/Date 	: 	22/02/90 
Tajuk/Title  	: 	MAJLIS PENYAMPAIAN HADIAH 
			KEWARTAWANAN MALAYSIA ANJURAN 
			INSTITUT AKHBAR MALAYSIA 




 Yang Berhormat Dato Mohamed Rahmat,
     Menteri Penerangan;
Yang Berbahagia Tuan Haji Mazlan Nordin,
Dif-dif kehormat;
Tuan-tuan dan Puan-puan sekalian.
    Saya  mengucapkan  terima  kasih kepada Institut Akhbar
Malaysia kerana menjemput saya  ke  Majlis  Anugerah  Hadiah
Kewartawanan  ini.    Saya  mengambil  kesempatan  ini untuk
mengucapkan tahniah kepada pemenang-pemenang.  Kepada mereka
yang tidak berjaya kali ini,  saya  berharap  tuan-tuan  dan
puan-puan akan terus berusaha untuk mencapai kejayaan.
Tuan-tuan dan Puan-puan,
2.   Media  massa  bukan  sahaja berperanan memberi maklumat
tetapi  juga  bertanggungjawab  terhadap  kesejahteraan  dan
pembangunan  masyarakat,  terutama  dalam sebuah negara yang
membangun seperti Malaysia.  Dalam hubungan ini,  di  negara
kita pihak akhbar dan kerajaan mempunyai objektif yang boleh
dikatakan  sama.   Malangnya ada pendapat bahawa kredibiliti
sesebuah akhbar bergantung kepada sikap  adversary  terhadap
kerajaan.   Sementara pendapat semasa mentafsirkan kebebasan
akhbar  adalah  kebebasan   daripada   cengkaman   kerajaan,
kebebasan  juga harus bermakna kebebasan daripada kongkongan
pihak yang lain, yang juga mampu memperalatkan akhbar  untuk
kepentingan  mereka.    Justeru itu sikap adversary terhadap
Kerajaan  tidak  sepatutnya   menjadi   ukuran   kredibiliti
sesebuah akhbar.
3.   Ini  tidaklah  bererti  yang  pihak  akhbar tidak boleh
mengkritik dan menegur  Kerajaan.    Di  dalam  negara  yang
mengamalkan  sistem demokrasi seperti Malaysia, kritikan dan
teguran terhadap kerajaan amatlah penting  untuk  menentukan
penyalahgunaan  kuasa  tidak  mudah berlaku dan segala dasar
dan tindakan kerajaan membawa  kebaikan  kepada  rakyat  dan
negara.    Tetapi menidakkan yang baik hanya kerana kononnya
ingin mempertahankan kebebasan dan kredibiliti  dan  mungkin
kerana  kepentingan  komersial,  sebenarnya mencabul hak dan
kebebasan yang diberikan kepada akhbar.
Tuan-tuan dan Puan-puan,
4.   Kini kita berada di dekad 90an, satu dekad  yang  penuh
cabaran.    Kini juga terdapat pembaharuan-pembaharuan dalam
hampir semua bidang.  Di antaranya ialah  pembaharuan  dalam
bidang  teknologi  maklumat.    Kita  sekarang ini dibanjiri
dengan laporan-laporan dan maklumat-maklumat daripada  dalam
dan luar negeri.  Dengan itu tanggungjawab akhbar bukan lagi
hanya  menyampaikan  laporan  dan maklumat tetapi juga perlu
memilih  di  antara  bahan-bahan  berita  yang  banyak  itu.
Apabila akhbar memilih, secara tidak langsung akhbar menjadi
censor  atau  penapis.   Sepertimana juga pihak akhbar tidak
suka kepada tapisan rasmi, begitu juga akan ada  orang  lain
yang tidak suka akan tapisan yang dibuat oleh akhbar.
5.   Sebagai  contoh  perkembangan  yang  berlaku  di  arena
antarabangsa, seperti pergolakan  politik  di  negara-negara
Eropah  Timur,  sudah  tentu menambahkan lagi perasaan ingin
tahu di kalangan masyarakat.  Boleh dikatakan hampir  setiap
hari  akhbar-akhbar  kita  menyiarkan berita-berita mengenai
pergolakan politik,  ekonomi,  sosial  antarabangsa.    Juga
disiarkan   ialah  rencana-rencana  atau  features  mengenai
berbagai-bagai tema.  Akan tetapi kebanyakan bahan-bahan ini
diperolehi daripada agensi-agensi berita  antarabangsa  atau
akhbar-akhbar  Barat.    Hanya  kadangkala  sahaja  rencana-
rencana  ditulis  oleh  wartawan-wartawan  daripada  negara-
negara  membangun.    Bagi akhbar-akhbar di Malaysia, mereka
tidak mempunyai ramai wartawan yang bertugas di luar negeri.
6.   Dengan ini berita-berita dan rencana-rencana yang  kita
baca adalah melalui kacamata dan pandangan orang-orang asing
yang  mempunyai  nilai-nilai  dan pendekatan-pendekatan yang
tidak semestinya sama dengan  kita.    Dengan  disogok  oleh
berita-berita   daripada   punca-punca   asing,   maka   ada
kemungkinan lama-kelamaan nilai, sikap  dan  pendirian  kita
akan terjejas.  Secara tidak langsung, sedikit sebanyak kita
mengikut  pemikiran cara barat yang sudah tentu mengutamakan
kepentingan mereka.   Sementara  kita  berjaya  menghapuskan
penjajahan  fizikal  dengan  kemerdekaan  yang  kita  capai,
tetapi kerana penguasaan media oleh  barat,  pemikiran  kita
masih  dijajah.  Memang benar, adalah sukar bagi media massa
kita  untuk  mendapatkan  maklumat-maklumat   ini   sendiri.
Tetapi  masanya  sudah  tiba bagi kita menempatkan wartawan-
wartawan kita  sendiri  di  beberapa  buah  negara.    Untuk
mencapai tujuan ini, mungkin akhbar-akhbar di Malaysia dapat
mengadakan satu bentuk kerjasama.
7.   Saya  sedar  dan  faham  bahawa  oleh kerana constraint
kewangan dan kakitangan, dan  daripada  aspek  practicality,
akhbar-akhbar  tempatan,  seperti  juga  kebanyakan  akhbar-
akhbar  di  seluruh  dunia,  akan  terus  bergantung  kepada
agensi-agensi   berita   antarabangsa   untuk  berita-berita
mereka.   Saya juga ingin menegaskan  bukanlah  maksud  saya
bahawa  bahan-bahan  berita asing tidak boleh digunakan sama
sekali.   Hanya yang  saya  harap  ialah  lebih  ramai  lagi
wartawan    Malaysia    dapat   menulis   mengenai   isu-isu
antarabangsa dengan cara  yang  non-orthodox  dan  berlainan
daripada  kacamata  barat  tetapi  masih mempunyai logik dan
pemikiran yang bernas dan tersendiri.
Tuan-tuan dan Puan-puan,
8.   Saya percaya tugas seseorang pengarang dan wartawan  di
dalam  sebuah  masyarakat  majmuk  bukanlah  mudah, terutama
sekali sekiranya  ia  berhadapan  dengan  isu-isu  kaum  dan
agama.    Perkara-perkara  seumpama  ini,  boleh menyinggung
perasaan dan sensitiviti.   Ini lebih-lebih  lagi  sekiranya
sesuatu  isu  itu  sengaja  dibesar-besarkan.   Ini tidaklah
bermakna yang pihak akhbar tidak boleh  langsung  melaporkan
hal-hal  yang  melibatkan ras dan agama.  Akan tetapi setiap
wartawan perlulah bersikap jujur dan adil sekiranya  membuat
laporan  mengenai  perkara-perkara ini.  Para wartawan perlu
menimbangkan sama ada penerbitan sesuatu  bahan  berita  itu
akan memberi manfaat kepada masyarakat ataupun sebaliknya.
9.   Kejadian  yang  kecil di satu tempat dalam satu konteks
tidak  menjadi  kontroversial  dan  sensitif  jika  dihadkan
kepada  tempat  itu  sahaja.   Tetapi akhbar adalah penyebar
berita sehingga ke seluruh negara.    Apabila  sesuatu  yang
kecil  disebar  luas,  ia  menjadi besar.   Untuk menjadikan
peristiwa kecil itu lebih sensational,  ia  diwarnakan  pula
dengan  kata-kata dan susunan ayat dan kadang-kadang diputar
dan dibelitkan.    Dengan  itu  sesuatu  yang  pada  mulanya
masalah kecil menjadi isu besar.
10.  Hak  mengetahui  atau  the  right  to  know dicipta dan
dipuja oleh  orang-orang  yang  berkepentingan,  orang-orang
yang  mahu menjadikan tugas mereka begitu essential.  Tetapi
hakikatnya ialah banyak yang berlaku dalam  dunia  ini  yang
kita tidak mungkin mengetahuinya.  Sayugia diingatkan bahawa
yang  kita  tidak  akan  mati  kalau  kita  tidak mengetahui
sesuatu hal itu.   Justeru  itu  janganlah  terlalu  fanatik
tentang  soal  the  right  to know ini.   Ada kalanya adalah
lebih baik jika sesuatu berita itu tidak disebarkan.    Oleh
kerana  kita  tidak  mungkin  menyebarkan semua berita, kita
terpaksa memilih.   Apa salahnya jika  kita  memilih  berita
yang  membina  daripada  yang  hanya boleh membawa keburukan
walaupun kononnya berita yang buruk lebih  menarik  daripada
berita  yang baik.   Kita sering mengecam peniaga yang hanya
mengutamakan keuntungan dan tidak  menghiraukan  kepentingan
masyarakat.     Apakah  dengan  kita  mengutamakan  larisnya
penjualan akhbar kita, kita tidak sama tamak dengan  peniaga
yang hanya mengutamakan keuntungan?
Tuan-tuan dan Puan-puan,
11.  Saya   tidak  bercadang  untuk  bercakap  dengan  lebih
panjang lagi kerana saya rasa  memadailah  dengan  apa  yang
telah  saya sebutkan.  Saya berharap tuan-tuan dan puan-puan
dapat memikirkan pandangan yang dilahirkan ini.
12.  Sekali  lagi  saya  mengucapkan  terima  kasih   kepada
Institut  Akhbar  Malaysia  kerana  menjemput saya ke Majlis
ini.  Saya percaya penganugerahan seumpama  ini  akan  terus
mendorong  wartawan-wartawan  kita  untuk  meningkatkan lagi
taraf profesionalisma mereka.
     Terima kasih.

 
 



 
Google