home
Speechs in the year
2003
2002
2001
2000
1999
1998
1997
1996
1995
1994
1993
1992
1991
1990
-->
   
Oleh/By		:	DATO' SERI DR. MAHATHIR BIN MOHAMAD 
Tempat/Venue 	: 	HOTEL SHANGRI-LA, KUALA LUMPUR 
Tarikh/Date 	: 	09/09/91 
Tajuk/Title  	: 	MALAM INDUSTRI PELANCONGAN MALAYSIA 




      Saya mengucapkan terima kasih kepada Presiden dan Ahli-
Ahli  Jawatankuasa  Majlis  Pelancongan  Kebangsaan Malaysia
kerana menjemput saya dan isteri ke Majlis pada malam ini.
2.   Industri pelancongan merupakan satu industri baru  bagi
Malaysia, sekurang-kurangnya dari segi penumpuan yang serius
oleh  Kerajaan  dan pengusaha.  TDC telah diwujudkan sejurus
selepas merdeka tetapi dianggap sebagai badan sampingan  dan
tidak  diberi  peruntukan  yang  mencukupi.    Hanya apabila
Kementerian Kebudayaan dan Pelancongan ditubuhkan dan diberi
peruntukan yang tinggi untuk tujuan promosi, barulah  "take-
off" berlaku dalam industri ini.  Pengajaran dari pengalaman
ini ialah kejayaan hanya boleh dicapai jika ada kesungguhan.
Juga  menjadi pengajaran ialah kita mampu menjayakan sesuatu
usaha jika kita sanggup bersungguh-sungguh.
3.   Wang  sahaja  tidak  boleh  menentukan  kejayaan   jika
komitmen  tidak  ada.    Sebenarnya  komitmen  lebih penting
daripada wang, kerana walau banyak mana sekalipun peruntukan
diberi,  dan  sekarang  ini  kita  memberi  peruntukan  yang
bertambah,  ia  masih  tidak  mencukupi.   Justeru itu, kita
harus cekap memaksimakan  peruntukan  yang  kita  dapat  dan
tidak  menunggu  sehingga  ia  cukup kerana ia tidak mungkin
mencukupi.
4.   Dipandang daripada  satu  sudut,  industri  pelancongan
lebih  menguntungkan  negara  daripada  lain-lain  industri.
Pelancong-pelancong   yang   datang   dari    luar    negeri
membelanjakan  wang  yang  mencarum kepada "foreign exchange
earnings" secara langsung dan sepenuhnya.    Dalam  industri
pembuatan  umpamanya,  yang  dieksport untuk jualan termasuk
juga  komponen  yang   diimport   yang   menyebabkan   hanya
sebahagian  sahaja  daripada pendapatan menjadi "foreign ex-
change earnings" negara.    Tidak  sedemikian  dengan  hasil
pelancongan.    Hampir  tidak ada komponen asing dalam hasil
pendapatan daripada  pelancongan.    Sebenarnya  pelancongan
mencarum  kepada  pengurangan defisit invisible trade, iaitu
bahagian trade  yang  selalunya  menjejaskan  trade  balance
kita.
5.   Justeru   itu,  amat  penting  sekali  kita  tingkatkan
industri pelancongan.  Magnitude pendapatan dari pelancongan
boleh difahami, umpamanya dari industri pelancongan di Rome.
Setiap tahun 25,000,000 pelancong melawat Rome.   Jika  tiap
seorang  berbelanja  hanya US$1,000, jumlah foreign exchange
yang  diperolehi  ialah  US$25  billion  atau  $70   billion
ringgit,   iaitu  lebih  daripada  jumlah  semua  pendapatan
eksport kita.
6.   Benar Malaysia bukan Rome.  Tetapi kita telah  buktikan
keupayaan  kita,  dan  dengan  penarikan  yang  kita miliki,
bilangan pelancong yang  melawat  Malaysia  telah  meningkat
lebih  60%  dalam  tahun  1990 menjadi lebih daripada 7 juta
setahun.   Bukanlah satu perkara  yang  mustahil  bagi  kita
meningkatkan  bilangan  pelancong  ini  kepada  20 juta pada
tahun 2000, iaitu sama  dengan  bilangan  penduduk  Malaysia
pada tahun itu.  Juga tidak mustahil pelancong membelanjakan
$1,000 seorang jika mereka tinggal di sini lebih lama.
7.   Ini  bukan  kira-kira  Mat Jenin.   Ini bukan mustahil.
Jika kita merancang dan menyusun langkah dengan betul,  jika
kita  memupuk  budaya  service yang baik, jika kita mengurus
dengan  tertib,  matlamat  seorang  pelancong  bagi  seorang
rakyat   untuk   satu   tahun   bukanlah   angan-angan  yang
keterlaluan.  Ia adalah sesuatu yang boleh dicapai.
8.   Saya telah sebut "foreign  exchange  earnings"  seolah-
olah   ini   adalah  tumpuan  kita  semata-mata.    Industri
pelancongan  membawa  banyak  nikmat  kepada  semua  rakyat.
Peluang   pekerjaan   akan  bertambah,  bukan  sahaja  dalam
industri  yang  khusus  berkaitan  dengan   layanan   kepada
pelancong,  tetapi  juga  dalam  lain-lain  industri seperti
bekalan  makanan  dan   barangan   pertanian,   kelengkapan,
kenderaan dan lain-lain lagi.  Perniagaan barangan dan kedai
makanan  dan kraf semuanya akan mendapat keuntungan daripada
industri pelancongan secara langsung.  Pendek kata tidak ada
sesiapa daripada rakyat biasa  yang  tidak  mendapat  nikmat
secara   langsung  atau  tidak  langsung  daripada  industri
pelancongan.
9.   Sebab itu jika rakyat  digesa  supaya  mengalu-alu  dan
melayani pelancong dengan baik dan mesra, ini bukanlah untuk
menjadikan  pengusaha  hotel  lebih  kaya.    Dengan melayan
pelancong, kita menolong diri kita.    Tetapi  tentu  rakyat
Malaysia  tidak  akan  menghitung  wang yang diperolehi oleh
dirinya setiap kali ia melayan pelancong.   Melayani  tetamu
dengan  baik  adalah  sebahagian  daripada  kebudayaan kita.
Walaupun kita tidak memperolehi satu sen,  namun  kita  akan
terus melayani tetamu sebagai satu tradisi yang baik.
10.  Industri  pelancongan  juga mencarum kepada hasil cukai
Kerajaan.  Dan kita semua tahu  bahawa  pendapatan  Kerajaan
digunakan  untuk rakyat, untuk membina sekolah, klinik, hos-
pital, jalan-jalan tol  dan  tidak  tol,  serta  menyediakan
infrastruktur  dan seribu-satu bantuan dan kemudahan.  Untuk
membolehkan kemudahan-kemudahan  infrastruktur  dan  bantuan
ini   disediakan,   kita  semua  harus  menolong  menjayakan
industri pelancongan.
11.  Industri  pelancongan  bukan   untuk   "Tahun   Melawat
Malaysia"  sahaja.    Ia  bukan  untuk  tahun-tahun tertentu
sahaja.     Industri  pelancongan  adalah   untuk   membantu
pembangunan  negara selama-lamanya.  Justeru itu, amat pent-
ing kita memikirkan  bukan  semata-mata  tentang  pendapatan
hari ini, tetapi pendapatan di masa hadapan.
12.  Ini harus ditekankan kerana ada yang berpendapat bahawa
pelancong  harus  diperah  habis-habisan  --  lain masa lain
pelancong.    Pendapat  ini  akan  membawa  binasa.     Jika
pelancong  berpendapat  ia mendapat 'raw deal', bukan sahaja
ia tidak akan datang lagi, tetapi juga ia akan  mempengaruhi
mereka  yang  belum  melancong  ke sini supaya tidak datang.
Jika amalan mengenakan  bayaran  yang  terlalu  tinggi  atau
memberi  layanan  yang buruk diamalkan, industri pelancongan
akan merosot lama kelamaan.   Oleh itu,  semua  mereka  yang
terlibat  dengan pelancongan, sama ada dalam hotel industri,
atau restoran atau pemandu teksi  atau  pengayuh  beca  roda
tiga,  atau  pemilik  bot  nelayan,  atau  tuan punya chalet
kecil, semuanya  mesti  memberi  layanan  seolah-olah  semua
pelancong  akan datang lagi, bukan sekali, bukan dua, tetapi
berkali-kali.
13.  Tarif yang murah atau sewa yang  murah  tetap  menarik.
Tetapi  tarif  yang  terlalu murah semata-mata kerana tempat
penginapan yang  tidak  selesa  tidak  mungkin  meningkatkan
pendapatan  yang  setimpal  daripada  industri  pelancongan.
Sebaliknya tarif yang terlalu tinggi kerana apa  juga  sebab
boleh  mengurangkan  bilangan pelancong.   Berhadapan dengan
hakikat ini, kita perlu  menentukan  bahawa  kemudahan  yang
disediakan  akan  menarik  pelancong mewah dan sederhana dan
tidak jenis "back-packers"  yang  mampu  berbelanja  sedikit
sahaja.    Jika kemudahan yang disediakan mempunyai standard
yang berpatutan, bayaran yang  juga  berpatutan  tidak  akan
dianggap  sebagai  keterlaluan.    Yang dianggap keterlaluan
ialah apabila kemudahan  tidak  secucuk  standardnya  dengan
bayaran  yang  dikenakan.   Jika kemudahannya adalah 3-star,
janganlah dikenakan bayaran 5-star.   Demikian  juga  tempat
"no-star"    jangan   menggunakan   tarif   yang   "starry".
Mengadakan kemudahan penginapan yang murah  di  tempat  yang
mampu  menampung  kemudahan  mewah  adalah  tidak  bijak dan
merugikan.
14.  Janganlah pula dibandingkan bayaran di Malaysia  dengan
bayaran  yang  dikenakan  di  negara maju yang mempunyai kos
hidup yang tinggi.  Mengenakan bayaran yang tinggi kerana di
negara lain bayaran lebih tinggi mungkin memberi  keuntungan
buat  sementara  waktu sahaja.   Akhirnya kos akan meningkat
dan  keuntungan  akan  merosot.    Malaysia  ingin  dikenali
sebagai  destinasi pelancongan yang baik tetapi tidak mahal.
Dan ini boleh dilakukan oleh kita  kerana  sara  hidup  kita
adalah  rendah.    Pengekalan  sara  hidup  yang rendah akan
menguntungkan   pengusaha-pengusaha    pelancongan    secara
berpanjangan di samping menolong ekonomi negara.
15.  Ada  tempat-tempat  di  Malaysia  yang  mempunyai  daya
penarik yang kuat bagi pelancong.   Pantai umpamanya  memang
menarik  pelancong.  Di mana pantai yang indah tidak banyak,
seperti  di  pulau-pulau,  amatlah   penting   tarikan   ini
menghasilkan  pendapatan  yang maksima.  Menggunakan tempat-
tempat  ini  untuk  tempat  penginapan  yang  terlalu  murah
merupakan   pembaziran.    Adalah  lebih  baik  mereka  yang
mempunyai  tempat  ini   memaksimakan   kegunaannya   dengan
mengadakan  kerjasama  perniagaan  dengan  mereka yang mampu
mendirikan tempat penginapan yang lebih selesa.   Pendapatan
daripada   chalet  yang  murah  tidak  akan  lebih  daripada
pendapatan daripada bahagian saham yang sedikit daripada ho-
tel mewah yang dimiliki dan diusahakan bersama pemodal  yang
mampu membiayainya.  Menjualkan tanah yang baik dengan harga
yang  tinggi  kepada  pengusaha  yang mampu akan menyebabkan
pemilik  tanah  kecewa  apabila  nilai  tanahnya   meningkat
sepuluh atau duapuluh tahun lagi.
16.  Sementara  Kerajaan  berharap  pihak  swasta  memainkan
peranan tertentu dengan cekap dan bijak, pihak Kerajaan pula
tidak  akan  mengabaikan  tanggungjawabnya.      Kementerian
Kebudayaan dan Pelancongan tetap akan membuat promosi secara
umum  untuk  negara.    Ada antara pengusaha-pengusaha hotel
yang  masih  bertanya   sama   ada   Kerajaan   akan   terus
menggalakkan  industri pelancongan.  Saya tidak faham kenapa
soalan  ini  perlu  ditimbulkan  sedangkan  jelas   daripada
anggaran  perbelanjaan Rancangan Malaysia Keenam, peruntukan
sebanyak lebih  daripada  100  juta  ringgit  setahun  telah
diadakan.
17.  Selain   daripada   itu  kementerian-kementerian  lain,
kerajaan-kerajaan negeri, bahkan kuasa-kuasa  tempatan  juga
membelanjakan  wang  untuk  pengindahan  dan untuk memajukan
tempat-tempat peranginan  supaya  menarik  minat  pelancong-
pelancong dari dalam dan luar negeri.
18.  Peningkatan  kemudahan  infrastruktur  seperti lapangan
terbang, jalan-jalan, penerbangan antarabangsa dan domestik,
bersama  dengan  berbagai-bagai   insentif   dan   kemudahan
pinjaman   untuk  industri  pelancongan,  jelas  membuktikan
sokongan Kerajaan terhadap industri ini.
19.  MATIC atau Malaysia Tourist Information  Complex  telah
dibina  untuk  meningkatkan prestasi pementasan kesenian dan
budaya bukan semata-mata untuk  mengekalkan  kebudayaan  dan
seni  bangsa,  tetapi  juga  sebagai  satu daya penarik bagi
pelancongan.  Bayaran yang dikenakan kepada pelancong  tidak
mencukupi  untuk  menampung kos pengurusanpun.  Kita sanggup
menampung kos kerana  kita  harap  cukai  daripada  industri
pelancongan secara umum akan membantu Kerajaan.  Namun, kita
tidak boleh memberi subsidi ini selama-lamanya.
20.  Walaupun  Kerajaan  telah  dan  sedang  berusaha  untuk
membantu  industri  pelancongan,  Kerajaan   masih   sanggup
mendengar  pendapat  pihak swasta yang terlibat.  Saya harap
mereka yang terlibat dalam industri  ini  membuat  cadangan-
cadangan yang membina dalam semangat Persyarikatan Malaysia.
21.  Kerajaan  tidak mempunyai punca wang yang tidak terhad.
Wang Kerajaan datang daripada cukai dan berbagai-bagai jenis
bayaran yang  dipungut  mengikut  undang-undang.    Walaupun
Kerajaan  boleh  berhutang,  hutang  mesti  dibayar daripada
cukai yang dipungut.  Oleh itu, jumlah cukai  yang  dipungut
amat penting dalam menstabilkan kewangan negara.
22.  Galakan  Kerajaan kepada industri pelancongan bertujuan
juga untuk menambah jumlah cukai Kerajaan.    Bagi  Kerajaan
segala   peruntukan   dan  subsidi  adalah  pelaburan  untuk
mendapatkan hasil akhirnya.  Industri pelancongan tidak akan
bermakna kepada negara jika apa  yang  dikatakan  keuntungan
ialah  cukai  yang  tidak  dikutip  atau subsidi yang diberi
kepada pengusaha.  Keuntungan industri pelancongan hendaklah
'net of tax  and  subsidy'.    Dan  industri  ini  hendaklah
mencarumkan kepada hasil Kerajaan.
23.  Seperti yang saya katakan baru-baru ini, hasil Kerajaan
tidak   meningkat   bersama   dengan   pertumbuhan  ekonomi.
Beberapa   tindakan   telah   diambil   untuk   mengurangkan
perbelanjaan  Kerajaan  dan meningkat pendapatannya.  Tetapi
semua  ini  ada  hadnya.    Justeru  itu,  pihak-pihak  yang
terlibat  dalam  industri  pelancongan hendaklah lebih aktif
dalam menjayakan industri ini.
24.  Namun saya ingin menyatakan bahawa Kerajaan akan  terus
memberikan   penekanan  kepada  sektor  pelancongan  selaras
dengan Dasar Pembangunan Nasional serta pencapaian cita-cita
dan matlamat Wawasan 2020.
     Terima kasih.

 
 



 
Google